Tag Archives: indonesia

<3 TRWAJ CHWILO, JESTEŚ PIĘKNA <3

Już pisałam o Galo-Galo Island… ale przerabiam masę zdjęć z wyjazdu, która jeszcze została, a z którą chce się uporać jak najszybciej, żeby oczyścić pamięć i mózg… i ciągle nie mogę wyjść z podziwu, jak bardzo ważny i szczęsliwy był mój pobyt tam.

Po pierwsze tak trudno było się tam dostać – zero opisów w przewodniku – wszystko dzięki zdobytym telefonom do lokalesów, którzy pomogli nam pozyskać kolejne kontakty, aż w końcu doprowadzili nas do Mana i jego rodziny, która zabrała nas i opiekowała się nami na tym małym skrawku lądu.

Galo - Galo kecil

Po drugie ten straszny speedboat, który byłam pewna, że się przewroci na wysokiej fali… już o tym pisałam, więc nie powtarzam się, ale emocje mimo, że upłynęło tyle czasu, wciąż nie dają mi spokoju. A zapowiadało się tak miło, jak weszliśmy na pokład – są nawet zdjęcia :)

W drodze na Morotai

Ternate

Najbardziej istotną sprawą, która teraz wydaje mi się z perspektywy czasu i wydarzeń, ktore nastąpiły, najważniejszą, jest fakt, że nie było tam zasięgu ani telefonicznego, ani internetowego…. tzn… ja nie miałam, ale moja druga połowa, miała kartę indonezyjską, żeby czasem coś sprawdzić w necie… ten internet… taki dla niego ważny…

Galo - Galo Kecil

Na każdej wyspie, w każdej knajpie jest teraz internet… nawet w Kambodży i Indonezji… zamiast rozmawiać o przeżyciach, przygodach, doświadczeniach z podróży, każdy szuka czegoś, co jest akurat godzie indziej.. rozmawia z kimś, kogo nie ma na miejscu…

Uwielbiam wyspy, na których nie ma zasięgu. Takie były Togeany i taka była Galo – Galo Kecil. Całkowite skupienie na sobie, książce, na przyrodzie, na zabawie, spacerach… wygrzebywanie muszelek i wielkich zdobyczy… obchodzenie wyspy dwa/trzy razy dziennie w poszukiwaniu przygód i najlepsza zabawa w snorkowanie i pluskanie się w wodzie.

Galo - Galo kecil

Galo - Galo kecil

Galo - Galo Kecil

Galo - Galo kecil

Galo - Galo kecil

Galo - Galo kecil

Bardzo doceniam tamten czas. Niezmarnowany na myślenie o kimś innym i o czymś innym, czas bez informacji z zewnątrz… czas, w którym moi przyjaciele żeby wiedzieć, co u mnie słychać musieli odpowiedzieć sobie używając wyobraźni.
Patrząc na gwiazdy zastanawiałam się co robi moja mama i gdzie teraz jest moja przyjaciółka jedna i druga. To było jak cofnięcie się do przeszłości.

Galo - Galo kecil

Dodola

Jedynymi ludźmi, do ktorych się odzywaliśmy był Man i jego rodzina… nikt nie mowił po angielsku… nawzajem uczyliśmy się komunikowania… dużo się wtedy słówek po indonezyjsku nauczyliśmy… ja się doszkoliłam w liczbach, kolorach, nazwach jedzenia… razem wyławialiśmy ryby z fermy koło wyspy, do ktorej brat Mana codziennie dorzucał nowe okazy…

Galo - Galo kecil

Galo - Galo kecil

Galo - Galo kecil

Poznawaliśmy przyjaciół z wyspy obok – Galo – Galo Besar i wspólnie zrywaliśmy kokosy.

Galo-Galo Island

Galo - Galo kecil

Barak łączności ze światem mnie uszczęśliwia… zastanawiam się po co ciągle chcemy łączyć się z innymi, jak mamy szczęście pod ręką… ciągle nam nie wystarcza, ciągle chcemy czegoś więcej… kogoś więcej… ciągle brakuje nam wrażeń, boimy się oddać na chwile temu, co mamy…

Galo-Galo Island

Tagged , , , , , , , ,